Bezoeker

 

Voorkomen

Een persoon die vrijwel elke nacht snurkt wordt een habitueel snurker genoemd. Habitueel snurken komt voor bij 20% van de volwassen mannen en 10% van de vrouwen. In totaal zijn er 1.2 miljoen snurkers in Nederland. Alle snurkers hebben weleens apneus tijdens slaap. Een apneu is een medische term voor een ademstilstand gedurende tenminste 10 seconden. Indien er meer dan 10 tot 15 apneus optreden per uur, spreekt men van een slaapapneu syndroom. Ongeveer 15% van de snurkers heeft een slaapapneu syndroom. Dit betekent dat er 180.000 mensen in Nederland zijn met een slaap apneu syndroom. 

 

Oorzaak

Snurken is ademgeluid tijdens de slaap ten gevolge van een nauwere bovenste luchtweg dan de luchtweg bij mensen die niet snurken. Er treedt een turbulentie van de luchtstroom op en weke delen vibreren. De redenen dat de bovenste luchtweg nauwer kan zijn zijn; overgewicht (vetweefsel in halsregio), grootte van de huig, gehemelte, tong en amandelen, de plaats van de onderkaak, de doorgankelijkheid van de neus, het gebruik van alcohol en het gebruik van slaapmiddelen.Tijdens de slaap is de activiteit van de spieren van de bovenste luchtweg minder dan in wakkere toestand. Bij mensen bij wie er sprake is van één of meerdere van de bovengenoemde factoren, kan de bovenste luchtweg in licht tot ernstige mate nauwer zijn of op bepaalde momenten zelfs geheel afgesloten zijn. Er is sprake van snurkgeluiden als er slechts een geringe belemmering is van de doorgankelijkheid van de bovenste luchtweg. Er is sprake van een zogenaamde hypopneu als er een ernstigere vernauwing is. En er is sprake van een apneu indien de bovenste luchtweg geheel afgesloten wordt. Uit het bovenstaande mag duidelijk zijn dat snurken, hypopneus en apneus in wezen een zelfde oorzaak hebben, echter in ernst verschillen en onder bepaalde omstandigheden in elkaar over kunnen gaan. 

 

        Gevolgen

Snurken kan psychosociale gevolgen hebben. De partner slaap slecht of elders, de snurker krijgt klachten op de camping enzovoort. De snurker zelf ervaart vrijwel nooit klachten overdag. Patiënten met een slaap apneu syndroom echter, hebben wel klachten. De meest voorkomende klacht is slaperigheid overdag. Dit komt voor bij ongeveer 60% van de patiënten met een slaap apneu syndroom. De slaperigheid wordt veroorzaakt door de apneus die slaapverstoring tot gevolg hebben. De slaperigheid wordt door de patiënt aanvankelijk alleen ervaren in monotone situaties, maar later ook bij allerlei activiteiten zoals autorijden of tijdens een gesprek. Vaak gaan patiënten met de klacht slaperigheid niet naar hun huisarts omdat zij dit niet associeren met een ziektebeeld, maar met bijvoorbeeld de leeftijd of gebrek aan motivatie t.a.v. het werk. Bovendien zal, afhankelijk van de leef- en werkomstandigheden, de ene patiënt slaperigheid eerder als hinderlijk ervaren dan de ander. Het symptoom slaperigheid moet niet verward worden met vermoeidheid. Met slaperigheid wordt bedoeld de onweerstaanbare neiging in slaap te vallen en vermoeiheid is meer de behoefte te gaan zitten/liggen en niets te doen. Slaperigheid is niets anders dan het gevoel wat iedereen zou ervaren de dag na een nacht waarin men niet of weinig slaapt. Dit betekent dus ook dat er diverse redenen zijn waarom iemand slaperig is; zoals te kort, gestoord of te onregelmatig slapen. Ook het gebruik van alcohol en sedativa kunnen slaperigheid veroorzaken. Ziektebeelden die slaperigheid als symptoom hebben zijn uiteraard het slaapapneu syndroom en voorts het syndroom van de rusteloze benen, narcolepsie, depressie en ziekten die gepaard gaan met pijn ‘s nachts. Om een indruk te krijgen van de slaperigheid kan gebruik worden gemaakt van een vragenlijst zoals de Epworth Sleepiness Scale. Het resultaat van deze lijst geeft alléén het subjectieve gevoel van slaperigheid van de patiënt weer en voorspeld niet of een patiënt OSAS heeft. Andere klachten die kunnen voorkomen bij patiënten met een slaap apneu syndroom zijn rusteloze slaap, niet-verfrissende slaap, vaak ’s nachts uit bed om te moeten plassen, persoonlijkheidsveranderingen, verstikkend gevoel ‘s nachts, verminderde potentie, nachtelijk transpireren en ochtendhoofdpijn. De partner beschrijft vaak de ademstilstanden, die vaak als beangstigend ervaren worden. mindere mate hypopneus hebben nachtelijke zuurstofdalingen tot gevolg en een stijging van de koolzuurspanning. Bij een lage zuurstofspanning kunnen bijvoorbeeld ritmestoornissen optreden of een beroerte. 

 

 

Slaaponderzoek

Een slaaponderzoek vindt plaats bij verdenking op een slaapapneu syndroom en bij andere stoornissen die verband houden met slaap. Tijdens de slaap worden diverse lichaamsfuncties gemeten. De zuurstofverzadiging in het bloed wordt vastgelegd met een clip aan de vinger, de luchtstroom wordt gemeten met een plastic slangetje voor in de neus, de adembewegingen met een elastische band om de buik/borst, met een decibelmeter of electrode op de keel wordt het (snurk)geluid geregistreerd, beenbewegingen of trekkingen worden vastgeleg met een band om het been, de slaapstadia kunnen gemeten worden met een aantal plakkers op het hoofd.

 

Therapie

Indien er louter sprake is van snurken bestaat de behandeling in eerste instantie uit leefregels (afvallen, slapen in zijligging, geen slaap- en kalmeringsmiddelen, geen alcohol en oordopjes voor de partner) en neusdoorgankelijkheidsbevorderende maatregelen (neusspray, neusvleugels). Indien dit onvoldoende helpt kan een operatie van de KNO arts op neus- of keelgebied helpen. Intra-orale apparaten zoals een tongrepositie- en een mandibulaire repositie apparaat worden, in de regel, niet door de verzekeraar vergoed. Wat betreft de tongrepositieapparaten zijn de resultaten ook gering. De mandibulaire repositie apparaten hebben met name bij snurkers wel een goed resultaat. Deze apparaten moeten worden aangemeten op een gesaneerd gebit door een gespecialiseerde tandarts.Is er sprake van een slaap apneu syndroom dan worden bovengenoemde leefregels geadviseerd en neusdoorgankelijkheids-bevorderende maatregelen. In sommige gevallen is een operatie op keelgebied of een mandibulair repositie-apparaat een mogelijkheid. De beste en internationaal meest toegepaste behandeling voor een slaapapnoe syndroom is nasale CPAP (continuous positive airway pressure). Dit apparaat brengt kamerlucht met hoge druk via een neusmasker in de bovenste luchtweg. Door deze verhoogde luchtdruk kan er geen belemmering of afsluiting meer optreden in de bovenste luchtweg. Indien er geen belemmering of afsluiting meer ontstaat, zijn er geen hyponoes of apnoes meer en ook geen snurkgeluiden. Dientengevolge komen ook  dalingen in zuurstofverzadiging meer voor en geen slaapverstoringen. Hierdoor verdwijnt de slaperigheid en andere klachten.

 

Doorverwijzing naar ons centrum

U kunt via uw (huis)arts of specialist doorverwezen worden naar ons centrum. Voor informatie over de polikliniek:    Klik hier Polikliniek.

 

Universitair Centrum SAAS Postbus 66 6560 AB Groesbeek 024-6859220

Voor informatie:

E-mail slaaponderzoek@ulc.umcn.nl